Koralowe legendy

Najstarsze ozdoby z korali znaleziono w wykopaliskach z epoki brązu. Nosili je nie tylko mieszkańcy Europy, ale też ludy Mongolii, Japonii i Indii. Słynęły z handlu biżuterią z korali Smyrna i Magnesia w Azji Mniejszej. Przez wiele wieków największym centrum produkcji biżuterii z korali była Marsylia.

W starożytnej Grecji wierzono, że władczynią podwodnego świata, skąd pochodzą korale, jest małżonka Posejdona. Ujrzał on swą przyszłą żonę w trakcie przyjęciu na wyspie Maksos. Kiedy poprosił ojca Amfitryty o rękę córki, ten udzielił mu swego błogosławieństwa. Tylko, że piękna nimfa nie chciała takiego męża. Zmartwienie Posejdona obiecał rozproszyć delfin. Popłynął więc do nimfy i zaczął swoją długą opowieść o niezmierzonych bogactwach Posejdona i o urokach życia w podwodnym pałacu. Zwrócił też uwagę przyszłej oblubienicy króla mórz i oceanów na cuda podwodnego świata, z których najbardziej interesujące wydały się kolonie korali, pereł i bursztynów. Świat pełen drogocennych bogactw skusił Amfitrytę i wkrótce została królową mórz. Miała okazały dwór i przy tym niezliczoną ilość drogiej biżuterii. Na wieczornych spotkaniach bogów na Olimpie pojawiała się przystrojona w klejnoty z głębi oceanu.

Na podst.: Krzywobłocka B., Krzywobłocka R., Tajemnice klejnotów. Warszawa 1983.